و رسالهء كوچك و بزرگ تأليف كرده كه اعظم و أشهر آنها كتاب « ارشاد العوام » است كه در سال 1267 از تأليف آن فارغ شده ، و چنان‌كه در 1218 ( ص 221 ) نوشتيم ، بعد از حاجى سيد كاظم رشتى تبعهء وى و شيخ أحمد احسائى كه همه بشيخيه معروف بودند دو دسته شدند ، يكى شيخيهء كرمان كه تبعهء صاحب عنوان گرديدند ، و ديگر شيخيهء تبريز تبعهء ميرزا محمد جعفر تبريزى . و صاحب عنوان روايت مىكند از حاج سيد كاظم از شيخ احمد . و روايت مىكند از او شيخ على بن حسن بحرينى ، و از او حاج زين العابدين خان فرزند صاحب عنوان ، چنان كه در « فهرست كتب شيخيه 1 : 48 » نوشته . و بالاخره ، مرحوم حاج محمد كريم خان در نزديكى ظهر روز دوشنبه بيست و دويم ماه شعبان المعظم سنه هزار و دويست و هشتاد و هشت مطابق ( . . . ) عقرب ماه برجى در قريه ته رود سه منزلى شهر كرمان كه در حال مسافرت براى زيارت بكربلاى معلى بود وفات كرد ، و جسدش را برگردانده و در قريهء لنگر شش‌فرسنگى كرمان به امانت نهادند . و بعد از يك سال و نيم تقريبا نقل بكربلا نموده و آنجا در رواق پائين پا در حرم مطهر حضرت سيد الشهداء ( عليه السلام ) در پهلوى قبر حاج سيد كاظم دفن كردند . و چندين نفر فرزند ذكور و اناث از وى بازماند كه بعضى از آنها را ما در اين كتاب بشرح ذيل ذكر مىكنيم : اول حاج محمد رحيم خان كه در ( 1241 ) بيايد . دويم حاج محمد خان كه در ( 1263 ) بيايد . سيم محمد قاسم خان كه در عربيت و فقه و اصول بابهره بوده و امامت و وعظ هم مىنموده . چهارم حاجى زين العابدين خان كه در ( 1276 ) بيايد . پنجم محمد طاهر خان كه در « فهرست كتب مشايخ 2 : 4 » نوشته كه وى « رساله‌ئى در احوال شيخ احمد احسائى » تأليف كرده و مؤلف فهرست مذكور تعبير از او بمرحوم مبرور عم اكرم نموده .